1. Pasaje No 8 (V.Torrealba)
2. Zamba De Mi Esperanza (Profili Luis/Lagos Editorial)
3. Rommages (J.Mercier)
4. Les Mots d'Amour (Dumont/M. Rivgauche - Meridian Editions)
5. Los Cuajaritos (trad. Venezuela - arr. Jonkers)
6. Los Ejes De Mi Carreta (Atahualpa Yupanqui/Tierra Linda Edi)
7. Siboney (Ernesto Lecuona/Feist Leo inc.)
8. No Te Asombres (A.Cabral, E.Diseo/M.Rivgauche, A.Lara)
9. Asi Soy Yo (Ricardo Seratto)
10. La Rhumba (J.Mercier)
11. Les Feuilles Mortes (J.Prevert, J.Kosma - Enoch et cie.)
12. La Cumparsita (E.Maroni, P.Contursi, G.H.Matos Rodiquez - Reg Music)
13. No Quiero ver el sol (Carlos Forte)
14. Coplas Del Arpa Peligrosa/Carnaval (Jopie Jonkers/trad. Venezuela - arr. Jonkers)

Nog meer details :

Opname: Farmsound Studio, Heelsum - januari 1998
Techniek: Wil Hesen
Mix: Jopie Jonkers Groep
Vormgeving: Fonts + Files, Haarlem
Fotografie: Feije Oosterhof
Productie: Job Zomer
Munich Records, bmmcd295, Munich Music, 1998.

Ik geloof dat ik voor de eerste keer bij Jopie thuis kwam in '83. Zoals men zegt, het klikte meteen. Het werd een heerlijke muziekavond, de eerste van een ontelbare reeks waarvan wij hopen dat ze nog lang of eeuwig moge duren. Van de ene noot komt de andere en alras hadden wij een min of meer regelmatige bende waarmee we op den duur zelfs een LP (Caminando) hebben opgenomen.

Door de jaren heen was er feitelijk een merkwaardige standvastigheid, zowel in muzikanten als repertoire, de vaste kern van het programma; Latijns-Amerikaanse stukken met een originele instrumentatie: gitaar, cuatro en harp, een heuse contrabas en de sopraansax en de zigeunerjazzgitaar van mij. De voornaamste kleur is en blijft natuurlijk de unieke stem van Jopie Jonkers. We begeven ons ook regelmatig in de franse chanson en doen voor de lol soms wel eens een uitstap in het jazz - en vaudevillerepertoire. Aangezien het plezierige,aangename en kreatief - muzikale gevoel maar niet wil verminderen en wij waarschijnlijk (en hopelijk) tot een goed stuk in de XXIe eeuw zullen blijven optreden groeide het cd verlangen sterker en sterker in ieder van ons. Tot wij in de welvarende gestalte van de heer (intussen onze dierbare vriend geworden) Job Zomer, een oude werkmakker van mijn vroegere Waso opnamen voor Munich Records, de ideale, 't is te zeggen, stuwende en toch zachte, energieke maar steeds vriendelijke, aangename maar vastberaden figuur mochten verwelkomen, een producer die het muzikale steeds met een financieel inzicht wist te koppelen, kortom de Messias in ons steeds vuriger opnameverlangen, de langverwachte. In onze onstuitbare schijfvastleg - scheppingsdrift, in één woord: dank, Job, voor deze heerlijke onbezorgde welgevulde verzorgdheid waarmede gij deze CD ons hielp verwezenlijken.

Koen De Cauter

Zie daar. Rest mij nog slechts het genoegen om iets te vertellen over de opgenomen stukken. Als eerste is daar 'Pasaje No 8': een pasaje (Venezolaans ritme) van de bekende Venezolaanse componist/harpist Juan Vicente Torrealba, wiens spel mij (naast dat van mijn vroegere harpleraar Kenneth Ecury) zeer beïnvloed heeft.

We vervolgen met 'Zamba de mi esperanza': een Argentijnse zamba, zamba van de hoop; "Laat mij zingen zoals ik zing, laat mij zijn zoals ik ben." Dan een hommage aan de zigeuners, de Rom, in de Manouche stijl: 'Rommages'. 'Les mots d'amour' is een chanson dat bekendheid heeft gekregen door de vertolking van de onvergetelijke Edith Piaf: "Niet jouw stem, noch mijn stem zeggen deze liefdevolle woorden, het is de stem van de liefde zelf!"

Verder gaan we!

Met 'Los Cuajaritos' een langzame pasaje met o.a. harp en cuatro, een traditionele combinatie in Venezuela, muziek van de llano (Venezolaanse prairie).

'Los ejes de mi carreta': een milonga van de Argentijnse componist /zanger/ gitarist Atahualpa Yupanqui. Ongeveer 10 jaar geleden heb ik een live optreden van hem meegemaakt, ik zat zo dichtbij dat ik hem in de ogen kon zien, een onvergetelijke ervaring! Hij verzamelde, door Argentinië trekkende, enorm veel muziek en teksten in traditionele stijl, zeer mooi en poëtisch. Dit lied verhaalt over een man die alleen rondtrekt met een kar, slechts vergezeld door het geknars van de assen.

Wij trekken ook verder met 'Siboney': geschreven door de bekende componist/pianist Emesto Lecuona die een grote rol gespeeld heeft bij 't bekend maken van de Cubaanse muziek. De oorspronkelijke titel van dit lied was 'Canto Siboney', zang van de Siboney (een indianengroep op Cuba), de tekst zelf verhaalt over een liefdesgeschiedenis waarin Siboney de naam van de bezongene is.

'No te assombras': is van oorsprong een Latijns-Amerikaans lied, bekend gemaakt door Edith Piaf onder de titel: 'La Foulte', wij spelen het hier in Venezolaanse stijl (joropo).

'Asi so yo' is een Argentijnse zamba die al lang op ons repertoire staat, vanaf 't begin van de samenwerking van Koen en mij in de Latijns-Amerikaanse stijl met de zigeunerjazz gitaar, "zo ben ik"betekent de titel en dat klopt wel. Een prachtige tekst: "Poco he andado y le canto al las fronteras" - "Veel heb ik niet gereisd, het is mijn stem die tot over de grenzen reikt."

Als ge niet weet wat een rumba is, wel... dit is er een. Dat vertelt ons Jaques Mercier in 'La rhumba': "Si tu ne sais pas ce qu'est la rhumba, eh bien la rhumba la voilà c'est ça!"

'Les feuilles mortes': waarschijnlijk een van de meest bekende van de ongeveer 80 chansons ontstaan uit de samenwerking tussen poëet Jaques Prévert en componist Joseph Kosma. Een lied dat mij dierbaar blijft.

Nog een zeer bekend lied, andere stijl: 'La cumprasita': een Argentijnse tango, destijds bekend gemaakt door de grote tangozanger Carlos Gardel.

We blijven nog even In Argentinië met een milonga; 'No Quiero Ver El Sol': "Misschien kan slechts een droom ons bijeen brengen, moeten we leven als de maan... eenzaam."

'Coplas del arpa/Carnaval': een lied in Venezolaanse contrapunteo stijl. Van origine een 'krachtmeting' tussen twee ter plekke improviserende zangers, in dit geval tussen zang en sopraansax waarna de "strijd" zich onverminderd voortzet tussen harp en gitaar in de traditionele Venezolaanse joropo 'Carnaval' om vervolgens terug te eindigen met zang en sopraansax.

Jopie Jonkers